குழந்தை மனம் 💛

டோமோயி நூலகத்தில் வெட்டியாக கதை பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது ஒரு சிறுவன் அவனின் பக்கத்து வீட்டில் வசிக்கும் அங்கிஷ் என்ற ஒரு சிறுவனைப்பற்றி ருசிகரமான விஷயம் ஒன்றை சொன்னான். ஒரு முறை மூன்று இரயில்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி விபத்து நேர்ந்த போது இவன் ஒரு இரயிலிலும், இவனின் தந்தை ஒரு இரயிலிலும், தாய் மற்றொரு இரயிலிலும் இருந்ததாக சொன்னானாம். எங்கள் வீட்டருகிலும் ஒரு சிறுவன் உண்டு. நிறைய இம்மாதிரியான பொய்களை சொல்லுவான். 😀

இம்மாதிரி சில குழந்தைகள் விளையாட்டாக, ஆனால் நிஜம் போன்றே சில பொய்களை அவ்வப்போது சொல்வதுண்டு. பெரியவர்களாகிய நமக்கு அது பொய் என்று தெரியும், ஆனாலும் அதனை இரசித்து கடந்து செல்வதுமுண்டு. மற்றவர்களை பாதிக்காத பொய்யாக இருக்கும் வரையில்.💛

உடனே குட்டி ஆகாயத்தின் "ரஷ்ய சிறார் இலக்கியம்" தொடர்பான சிறப்பு இதழை எடுத்து இரு சிறுவர்கள் பொய் சொல்லி விளையாடும் கதையினை முழுமையாக வாசித்தேன். குழந்தைகள் வேடிக்கை பார்க்கும் நேரத்தை தவிர்த்து தங்களால் இயன்றவரை கதையைக் கேட்டனர். கதை முடிந்தவுடன் அதில் தங்களுக்கு பிடித்த ஒரு இடத்தினை சொல்லலாம் என்றவுடன் தாங்கள் கேட்ட ஏதோ ஒரு பகுதியினைக் கூறினர்.😍

அதில் ஒரு குழந்தை இந்த பகுதியைக் கூறினாள்:

"நான் தெருவில் நடந்து கொண்டிருந்த போது ஒரு பேருந்து வேகமாக வந்தது. அது என் கிட்ட வரும் வரை நான் கவனிக்கவில்லை. மிக அருகில் வந்தவுடன் தான் பார்த்தேன். உடனை அந்த பேருந்தை நான் நசுக்கி விட்டேன். அது சட்னியாகி விட்டது."

நண்பன், "வாய்ப்பே இல்லை"

"இல்லை, இல்லை, உண்மை தான். அது ஒரு பொம்மை பேருந்து.  ஒரு சிறுவன் கயிற்றில் இழுத்து வந்து கொண்டிருந்தான்," 

இப்பகுதி நன்றாக இருந்தது என்றாள் அந்த சிறுமி. நான் உடனே இதனை கற்பனை செய்து பார்த்தால் சிரிப்பாக உள்ளது என்றவுடன், அச்சிறுமி, "நான் கற்பனை செய்து பார்த்தேன். அந்த பொம்மை பேருந்தை இழுத்து வந்த சிறுவன் பாவம். அவன் எப்படி அழுதிருப்பான் என்று தான் எனக்கு தோன்றியது," என்றாள். 😔

குழந்தைகள் வேறு ஒரு தளத்திலிருந்து தான் எதையும் பார்க்கிறார்கள்! அவர்களின் மனம் பேரழகு தான்! 💖

கேள்வி நல்லா தான் இருக்கு - 8

சென்ற வார இறுதியில் டோமோயி நூலகத்தில் நடைபெற்ற ஒரு உரையாடலின் போது மாணவர்கள் அனைவரும் நாங்கள் சென்று வந்த ஒரு வழித்தடத்தினை ஒரு வரைபடமாக மாற்ற முயற்சி செய்து கொண்டு வருமாறு தெரிவிக்கப்பட்டது. அதனை தங்களின் எண்ணத்திற்கேற்ப, தங்களுக்கு பிடித்த மாதிரி செய்யலாம் என்று சொல்லியிருந்தோம். பரிசுகள் வழங்கப்படும் என்றும் தெரிவித்திருந்தோம். வரும் வாரத்தில் தான் குழந்தைகள் அதனை முடித்து வருவார்கள் என்று நம்புகிறோம்.

இந்த உரையாடல் முடித்து வந்த அன்றைய இரவு ஒரு வெள்ளைத்தாளினையும், ஒரு பென்சிலையும் எடுத்து வந்து பக்கத்தில் படுத்துக் கொண்டு எங்களது மகள் "இப்படி செய்யலாமா? அப்படி வண்ணம் கொடுக்கவா? ரோடு வளைவா வரையலாமா?" என்றெல்லாம் பல கேள்விகளை கேட்டுக் கொண்டே வரைபடத்தினை உருவாக்கத் தொடங்கினாள்.

சட்டென்று,

"அம்மா, நீ libraryல சொல்லிட்ட. எனக்கு மட்டும் இது easy ல"

"ஏன் அப்படி சொல்ற? எல்லாரும் வரைய முடியும். ஒவ்வொன்னும் வித்தியாசமா இருக்கும், அவ்வளவு தான்," என்றேன்.

"இல்ல ம்மா, வீட்ல எல்லா சந்தேகத்தையும் உங்கிட்ட கேட்டு கேட்டு செய்யறேன், என் friends  எல்லார் வீட்லையும் இப்படி சொல்லி கொடுக்க முடியாது தெரியுமா?" என்றாள் முகம் வாடியபடு.

சரியான பதில் கிடைக்குமுன் எனக்கும் அந்த வருத்தம் தொற்றிக்கொண்டது. "ஆமாம் correct தான், அதனால தான் நம்மால முடியும்போதெல்லாம் நம்ம நூலகத்த திறந்து வைக்கிறோம்," என்றேன்.

"இருந்தாலும் எனக்கு இருக்கு மாதிரி அவங்களுக்கு இருக்காதுல?" என்றாள் வருத்தத்துடன்.

சரிதானே! ஒப்புக்கொண்டேன். கேள்விக்கு வேறு பதில் சொல்ல இயலவில்லை.

சமமான கல்வி என்பது சாத்தியமற்றது. அது ஒரு குழந்தையின் பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள், வீடு, தெரு, அக்கம்பக்கத்தினர், உறவினர்கள், நண்பர்கள், சூழல் என பலவற்றை சார்ந்தே இருக்க முடியும். 😐 

குறைந்தபட்சம், சமமான பாடதிட்டம் மட்டுமே வழங்க இயலும் என்பது தான் நிதர்சனம்! 😔

பின் குறிப்பு: மற்ற குழந்தைகளைப் பற்றியும் அவள் சிந்தித்தது அந்த கேள்வியின் பாரத்துடன் சேர்த்து சின்ன நிம்மதியையும் கொடுத்தது. சரியாகத் தான் வளர்ந்து வருகிறாள் என்று!

Telegram - An unknown mode of communication 😊

During a small walk around our town, Tirunelveli, we, as a group, took a small halt near the oldest post office of the town and a dead telegraph office nearby. 😇

Post offices are known to children by one way or the other. But Telegraph Offices are not due to its extinction. The purpose of telegraph office was explained to the kids and that is how they got introduced to the other related term "telegram." In Tamil, it is called as "Thanthi" (தந்தி). 😐

This was the fastest mode of communication, say three decades ago, when there were no telephones. A family would receive telegram only when it was extremely important and in almost all cases, intimation of someone's death would be it. Because for rest of the important matters, time constraint would not be an issue. So, when a family receives "Thanthi", everyone would naturally panic. This can be better understood by today's generation by relating it to the cell phone calls families receive at odd hours. 💔

The Telegram messages would be as short as possible for every word was charged. I had a relative who used to work as post-master and he was the only one to send wishes after every annual exam via telegram. Otherwise only economically sound families used the service to send greetings and wishes to their loved ones. 💗

After the entry of telephones, mobile phones and internet, the use of telegram started declining very fast and the government found it economically non-profitable to still run that department. Therefore, in 2013, India decided to bid good-bye to the age-old telegraph offices and thereby bringing the telegram services to an end! 💔

The government kept the office open for everyone to use this service one last time. A service that was almost always used to share the terrible news across friends and family, was at last used to share some good moments. People thronged telegraph offices to create a memory of their own by sending telegrams to their loved ones across the country. They were equally thrilled to receive one. There were unusual long queues on the last week, and particularly the last day! 😊

It was so heartening to see how people are emotionally driven when something is about to become past, just a memory. After all, we all are bound by love! 💖

The small walk randomly brought these thoughts! :-) 

டோமோயி நடைபயணம் - 1

சென்ற ஆண்டு கொல்கத்தா சென்றிருந்த போது "கொல்கத்தா நடைபயணம் (Calcutta Walks)" என்ற ஒரு அமைப்புடன் பதிவு செய்து கொண்டு அவர்களின் வழிநடத்தலில் ஒரு சிறிய பகுதியை நடந்து, பேசி, உண்டு நிறைய அறிந்து கொண்டோம். அந்த அனுபவம் அருமையான ஒன்று. உடன் நடந்தவர்களுடன் சின்ன சின்ன உரையாடல், தெருக்களின் வாசம், கடைகளின் கூட்டம், வீதியோர உணவு என அனைத்தும் மனதில் என்றும் நிலைப்பவையாக இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. 😍

அந்த அனுபவத்தால் இவ்வாறான நடைபயணங்களை நாமும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் நீண்ட நாளாக செயல்படுத்தப்படாமல் மனதிற்குள் இருந்தது. அக்டோபர் 2. 2026 அன்று இனிதே துவங்கியது. 💚

திருநெல்வேலி எங்களது சொந்த ஊர் இல்லாவிட்டாலும், இந்த ஊரின் பெருமையினை தொடர்ந்து அறிந்து கொண்டு வருகிறோம். வாய்மொழியாகவும், புத்தகங்கள் வழியாகவும், இலக்கிய கூட்டங்களின் வாயிலாகவும் நிறைய தகவல்களையும், வரலாற்றுப்பதிவுகளையும், ருசிகரமான சம்பவங்களையும் தெரிந்துகொண்டு வருகிறோம். அதனடிப்படையில் ஒரு குழுவாக இன்று முதல் நடைபயணத்தை மேற்கொண்டோம். 💟

நாங்கள் கண்ட, கதைகள் பேசிய, சுற்றிய பகுதிகளின் பெயர்களும் புகைப்படங்களும், மிகச் சுருக்கமான அறிமுகமும் கீழே. 🙌

1. பிள்ளையை போட்டு பலாப்பழம் எடுத்த ஓடை - ஒரு தாய் தனது பிள்ளையை கரையோரத்தில் வைத்து விட்டு ஓடையில் மிதந்த பலாப்பழத்தை எடுக்கச் சென்றாராம். பின்னர் பிள்ளையை காணவில்லையாம். திருநெல்வேலி, கொக்கரக்குளம் அருகில் உள்ளது இவ்விடம்.

2. தாமிரபரணி ஆற்றின் தொடக்கம், முடிவு (கடலில் சேரும் இடத்தை டோமோயி நூலகம் மூலம் முன்னரே பார்த்துள்ளோம் என்பது குறிப்பிடதக்கது; அது ஒரு நடைபயணமாக இல்லாமல், ஒரு நீண்ட மகிழுந்து பயணமாக அமைந்தது), அதன் சிறப்பு, அதன் இன்றைய அவலம் என்பது பற்றி எடுத்துரைக்கப்பட்டது.

3. சுலோச்சன முதலியார் பாலம் - ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தனி ஒரு நபரால் திருநெல்வேலியில் ஒரு பாலம் கட்டப்பட்டு இன்று வரை பயன்பாட்டில் உள்ளது. ஆற்றங்கரையின் இரு பக்கங்களை இணைத்த முதல் பாலம். 

4. அரவிந்த் கண் மருத்துவமனை - காந்திய வழியில் அனைவருக்கும் தரமான மருத்துவம் வழங்கி வரும் அமைப்பு. அதன் தொடக்கமும், சிறப்பும் பகிரப்பட்டது.

5. திருவள்ளுவர் ஈரடுக்குப் பாலம்/இரட்டை பாலம்/கலைஞர் பாலம் - ஆசியாவின் முதல் இரண்டடுக்குப் பாலம். இன்று வரை இரு அடுக்குகளும் மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

6. தபால் நிலையம் மற்றும் தந்தி நிலையம் - திருநெல்வேலியின் முதல் தபால் நிலையம் மற்றும் தற்போது செயல்பாட்டில் இல்லாத தந்தி நிலையம் காண்பிக்கப்பட்டு, தந்தி பற்றி குழந்தைகளுக்கு தெரிவிக்கப்பட்டது.

7. சென்ட்ரல் டாக்கீஸ் - திருநெல்வேலியின் பழமையான திரையரங்கம். இயக்கம் நிறுத்தப்பட்டு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. ART DECO என்ற கட்டட அமைப்பின் படி கேலரி (GALLERY) வடிவில் இருக்குமாம். வெளி தோற்றமுமே அரை வட்ட வடிவில் தான் இருக்கும். ஆண்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு தனித்தனியே சீட்டுகள் வழங்க அமைக்கப்பட்ட கூண்டு போன்ற வரிசையினை காண்பித்தோம்.

8. வ.உ.சி மணி மண்டபம் - வ.உ.சி தலைமையில் நடைபெற்ற கூட்டம், அதன் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்ற கைது போன்றவை கதையாக கூறப்பட்டு, அவரின் இன்னபிற செய்திகளும் எடுத்துரைக்கப்பட்டது. 

9. பெரியார் நூற்றாண்டு நினைவுத்தூண் - திருநெல்வேலி நகரத்தின் மையத்தில் பெரியாரின் நூற்றாண்டின் நினைவாக நிறுவப்பட்ட தூண், மற்றும் அதில் பொறிக்கப்பட்ட செய்திகள் ஆகியவை வாசிக்கப்பட்டன.

நடை இனிதே நிறைவுபெற்றது. முடித்த இடத்தில் அடுத்த மாத நடைபயணத்தை துவக்க எண்ணியுள்ளோம். ஆறு சிறியவர்களும், மூன்று பெரியவர்களும் கலந்துகொண்ட இந்த நிகழ்வு மன நிறைவாக இருந்தது. 💗

மறு நாள் இது குறித்து குழந்தைகளின் எண்ணங்கள் கேட்டறியப்பட்டன. 💖

இயல் மின்னிதழில் ஒரு புத்தக அறிமுகம்

சிறார் இலக்கியம் சார்ந்து இணையத்தில் செயல்பட்டு வரும் "இயல்" மின்னிதழில் "கோல்யா சினிட்சனின் நாட்குறிப்புகள்" என்ற ரஷ்ய சிறார் நாவலுக்கு எழுதிய புத்தக அறிமுகம் வாசிக்க 👇

கோடை விடுமுறையின் தேன்துளிகள்: ‘கோல்யா சினிட்சினின் நாட்குறிப்புகள்

இயற்கை, குழந்தைகள், கோடை விடுமுறை - இவை அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்து இரசிக்கக்கூடிய நாவல் இது. வாசித்து மகிழுங்கள்! 😎

தேர்தல் பணி - அனுபவம் (2)

ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் மனதில் நிற்கும் பல சம்பவங்கள் இருக்கும். அது போன்று தான் இம்முறையும். 💗

2026 சட்டமன்ற தேர்தலின் போது ஒரு அரசு பள்ளியில் தேர்தல் பணியிலிருந்தேன். நல்ல வெயில். பக்கத்துக் கட்டத்திலிருந்த கழிப்பறைக்குச் செல்வதே அந்த வெயிலில் கொடுமையாக இருந்தது. அப்படிப்பட்ட வெயிலில் 85 சதவிகதத்திற்கும் அதிகமானோர் நான் பணியிலிருந்த வாக்குச்சாவடியில் வாக்களித்தனர். இயல்புக்கு மாறாக நிறைய குழந்தைகள் வந்திருந்தனர். பல சுவாரஸ்யங்களை கவனிக்க நேர்ந்தது. 😍

அவற்றுள் மனதை ஏதோ செய்த ஒன்று, இந்த நிகழ்வு. 💖

மதியம் 2 மணி இருக்கும். (வெயிலை மறந்து விட வேண்டாம்) ஒரு அம்மா (65 வயதிருக்கும்) கையில் இரண்டு பைகளுடன் வாக்களிக்க வந்தார். இரண்டு பைகளையும் வாக்குச்சாவடியில் வாயிலில் வைக்கலாமா என்று கேட்ட பின்னர் அங்கு வைத்துவிட்டு உள்ளே வந்தார். தலையினை மொட்டை அடித்திருந்தார். மிகவும் சிரமப்பட்டு, பொறுமையாகச் சென்று வாக்களித்து விட்டு வந்தவர் தான் அரசு மருத்துவமனையிலிருந்து நேரடியாக வருவதாகவும், புற்றுநோய் சிகிச்சை பெற்று வருவதாகவும் சொன்னவுடன் அதிர்ந்தது. கையில் கொண்டு வந்த பையானது மருத்துவமனையிலிருந்து கொண்டு வந்த துணிகள் மற்றும் மருந்துகள் என்றார்.     

ஒரு புற்றுநோயாளி, தன் உடல்நலம் குன்றிய நிலையில், தன்னுடன் துணைக்கு வர எவரும் இல்லாமல், மூட்டை முடிச்சுடன், மருத்துவமனையிலிருந்து நேரடியாக வாக்களிக்க வருவது என்பது என்னால் சற்றும் நம்ப முடியாமல் போயிருக்கும், இதனை நான் நேரில் கண்டிராமல் இருந்திருந்தால்!

அந்த கண்களிலும், உடலிலும், மனதிலும் என்னென்ன ஏக்கங்களுடன், எதிர்பார்ப்புகளுடன் அவர் வந்திருப்பார் என்பதை உங்களால் ஊகிக்க முடிகிறதா!!! 

அவருக்கு அவர் எதிர்பார்ப்பது கிடைக்க அந்த இயற்கையிடம் பிரார்த்திப்பதை தவிர என்னால் வேறு என்ன செய்ய முடியும்!! 💚

கேள்வி நல்லா தான் இருக்கு

 இந்தப் பதிவு கொஞ்சம் தாமதமாக வருகிறது.

“அம்மா, இந்த வாரம் நிறைய விடுமுறை இருக்குமா, ஜாலி,” என்றாள் என் மகள்.

“ஆமாம் பாப்பா. வெள்ளி, சனி, ஞாயிறு மூணு நாள் இருக்கு,” என்றேன்.

“வெள்ளிக்கிழமை என்ன விசேஷம் ம்மா?”

“Good Friday பாப்பா,” என்றேன்.

சற்று நேர அமைதிக்குப் பின்பு;

“அப்போ மத்த Fridays எல்லாம் Bad Fridayவா?” என்றாள் சிரிப்போடு.

“அப்படி இல்ல,. அந்த நாள் Christians க்கு முக்கியமான நாள்,” என்றேன்.

“என்ன முக்கியமான நாள்?”

“அந்த நாள் தான் Jesusஅ சிலுவையில ஆணி வெச்சு அடிச்சிட்டாங்க அவர் அன்னைக்கு இறந்து போய் மூணாவது நாள் திரும்ப உயிரோடு வந்தாரு,” என்றேன்.

“ஒருத்தர் செத்துப் போயிட்டாரு, இல்ல எல்லாரும் சேந்து கொண்ணுட்டாங்க. அது எப்படி Good Friday வா இருக்க முடியும்?”

-------